×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۸۰
دل ما روشن از افلاک نگردد هرگز
تیغ از دامن تر پاک نگردد هرگز
صافی و تیرگی آب ز سرچشمه بود
بی دلی پاک، سخن پاک نگردد هرگز
چشمه روشن خورشید اگر خشک شود
[...]
۱۱ بیت