×
جامی » دیوان اشعار » واسطة العقد » غزلیات » شمارهٔ ۴۷۷
ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی
تا پایمال آن بت چالاک بودمی
تا باد بردیم به سر کوی دوست کاش
مردم نبودمی خس و خاشاک بودمی
پاک است یار و دامن پاکش گرفتمی
[...]
۷ بیت