×
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۸
آن گل که اجل به سینه چاک افکندش
صد رخنه به جان دردناک افکندش
چون نیم شکفت غنچه بشکافته سر
تیغ ستم خسان به خاک افکندش
۲ بیت