×
واقف لاهوری » غزلیات » شمارهٔ ۳۷
ملک دل زیر و زبر شد پادشاه من بیا
تیره شد احوال این اقلیم، ماه من بیا
راه از من چپ مکن بهر خدا از ره مرو
راست سوی بنده سرو کجکلاه من بیا
بود امّیدم که خون من تو خواهی ریختن
[...]
۹ بیت
