×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۴۷
گلی به رنگ رخش گلستان ندارد هیچ
بهار گلشن حسنش خزان ندارد هیچ
چه دست بر کمرش بردن و چه خمیازه
که چون میان دو مصرع، میان ندارد هیچ
کسی که رفته چو نور نظر مرا از چشم
[...]
۵ بیت