×
نورس دماوندی » غزلیات » شمارهٔ ۴۰۰
به هر دم شمع آه از شوخی مژگان شود روشن
چراغ بزم ما از جنبش دامان شود روشن
گل نظاره از خورشید حسنت رنگ می بازد
تو چون بی پرده گردی دیده ی حیران شود روشن
به آیینی که می تابد زپیکان برق خونریزی
[...]
۱۲ بیت
