×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۳۳
بهار آمد و سر تا به سر جهان سبز است
ز فیض ابر، زمین تا به آسمان سبز است
ز خانه بهر چه بیرون رود، که بلبل را
ز یاد رفته چمن، بس که آشیان سبز است
غبار کو که نشیند به دامن صحرا؟
[...]
۱۳ بیت