×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۵۸
شکوه عشق را گردون گردان برنمیدارد
که هر موری ز جا تخت سلیمان برنمیدارد
دل صد چاک را کردم نثار او، ندانستم
که بار شانه آن زلف پریشان برنمیدارد
نهادم تا قدم در آستان چرخ، افتادم
[...]
۹ بیت