×
کلیم » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۳
همتی کو که دل از عیش جهان بردارم
گل به بلبل دهم و برگ خزان بردارم
نخل بالای تو، آن شعله خاشاک وجود
به کنار آرم و خود را ز میان بردارم
هر نفس جستن آن مویمیان، آسان نیست
[...]
۹ بیت
