×
کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۴۲۶
رخ تو نور به ماه تمام میبخشد
چو خلعتی که شهی با غلام میبخشد
مرا که کشته مجرم ز لب پیام رسان
که باز عمر نومه آن پیام میبخشد
بیار سیب ذقن گرچه نقره خام است
[...]
۷ بیت