×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۷
چون مرا هر دو جهان از توبه کامست امشب
پای مرغ شب وصل تو به دامست امشب
گر کنم سر به فدای شب وصلت چه شود
چون دلم را سر زلف تو مقامست امشب
گرچه آن ماه تمامم ز لبش کام نداد
[...]
۹ بیت