×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۳
لب تو کرد پر از می ایاغ آینه را
نمود زلف تو دود چراغ آینه را
به صبر چاره ی درد دلم حواله مکن
مبند مرهم زنگار، داغ آینه را
به راه عشق ز غم روی دل متاب که هست
[...]
۵ بیت