بفکندنی‌ست هر آنچه برداشته‌‬ایم

بستردنی‌ست هر آنچه بنگاشته‬‌ایم

سودا بودست هر آنچه پنداشته‬‌ایم

دردا که به عشوه عمر بگذاشته‌‬ایم

تخم مهری که بامید وفا کاشته‌ایم

بسر دوست که نا کاشته انگاشته‌ایم

ما دراین مزرعه دایم بمددگاری بخت

خرمن از دانهٔ نا کاشته برداشته‌ایم

چون به‌همدوشی همت شده‌ایم اوج خرام

[...]

آن نیست رهِ وصل که انگاشته‌ایم

وان نیست جهان جان که پنداشته‌ایم

آن چشمه که خضر خورده زو آب حیات

در خانهٔ ماست لیک انباشته‌ایم

بستردنی است آنچه بنگاشته‌ایم

افکندنی است آنچه بفراشته‌ایم

سودا بوده است آنچه پنداشته‌ایم

دردا که به هرزه عمر بگذاشته‌ایم

بستردنی است آنچه بنگاشته‌ایم

افکندنی است آنچه بفراشته‌ایم

ما بیرق صلح کل برافرشته‌ایم

ما تخم تساوی به جهان کاشته‌ایم

القصه سعادت بشر را یک بار

در سایه این دو اصل پنداشته‌ایم