×
علی اشتری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۰ - کاش !
کاش! بودی روزگارم بر کنار از هرچه هست
تا بپای دل نرفتی نیش خار از هرچه هست
جاه و مال و ناز و نعمت بود و گنج سیم و زر
من بحکم دل گزیدم مهر یار از هرچه هست
راحت دل خواستم در زندگی از آنچه نیست
[...]
۷ بیت
