گنجور

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۷۴

 

چون سخنگویی از آن لب لطف باری، ای پسر!

پس به شوخی لب چرا خاموش داری، ای پسر؟

در ره عشق تو ما را یار و مونس گفت توست

زان بگفتی از تو می‌خواهم یاری، ای پسر!

دیر زی در شادکامی کز اثرهای لطیف

[...]

۱۵ بیت
سنایی