×
سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۲
نشاید که خوبان به صحرا روند
همه کس شناسند و هر جا روند
حلالست رفتن به صحرا ولیک
نه انصاف باشد که بی ما روند
نباید دل از دست مردم ربود
[...]
۹ بیت