مباش درصدد بی شمار خندیدن

که صبح باخت نفس از دوبار خندیدن

دل از گشایش لبها چو پسته نگشاید

خوش است از ته دل غنچه وار خندیدن

یکی هزار کند نقد زندگانی را

[...]

مده به یاد من دلفگار خندیدن

چو زخم نیست مرا سازگار خندیدن

به بزم دهر که شادیست هم‌پیالهٔ غم

به‌سان شیشه بود اشکبار خندیدن

چراغ عمر تو گل می‌کند به چشم زدن

[...]