×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۵
دلم نگاه ترا سخت آشنا دیده ست
ولی نمانده به یادش که در کجا دیده ست
به چشم من چه عجب گر ز ناز ننشیند
غبار کوی تو چون سرمه چشم ها دیده ست
به من هر آنچه کند، پیش می تواند برد
[...]
۷ بیت