×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳۰
گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا
ویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا
ز افتادگی مباد شوم بار خاطرت
تا هست پای رفتنی آزاد کن مرا
خواری کشیدگان به عزیزی رسند زود
[...]
۱۲ بیت