جان در غم او نماند و دلشاد شدم

کآزاده ازین خرابه بنیاد شدم

از وسوسه زندگیم قیدی بود

آن وسوسه هم نماند و آزاد شدم

دشمن ز برم برفت و من شاد شدم

و از غصه و درد و رنج آزاد شدم

دیدم رخ عیش و چون ندیدم رخ خصم

صید دیگرى بودم و صیاد شدم

از وعده وصلت ای صنم شاد شدم

از بند غم فراق آزاد شدم

در محنت انتظار کشتی تو مرا

گویا صنما تو را من از یاد شدم