×
واقف لاهوری » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۵
تا دل به بستر غمت افتاد برنخاست
از ضعف زین ستمزده فریاد برنخاست
دوران چراغ کلبهٔ این تیرهروز را
روشن نکرد کز همهسو باد برنخاست
بایست تیشه زد به سر خود دم نخست
[...]
۷ بیت
