×
واعظ قزوینی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۶۲
قامتم گردید چون قلاب، از یاد اجل
میکند صیدم باین قلاب صیاد اجل
از حواس و از قوی، دیگر بما چیزی نماند
خرمن تن رفته رفته، رفت بر باد اجل
چون گران شد گوش، واکن چشم ازین خواب گران
[...]
۶ بیت