×
آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۴۶۶
دلی زینش مژه گر جراحتی دارد
کجا جز آن لب پر نوش راحتی دارد
ببوسد آن لب نوش و بنالد این دلریش
بنالد از نمک آن کاو جراحتی دارد
مگو که چون خم زلف تو شب بود تاری
[...]
۱۱ بیت