×
واعظ قزوینی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۴۰
چشم دل منعم سیر، ز اسباب نمیگردد
از ریگ روان صحرا سیراب نمیگردد
عیب است زبس تندی از مردم روشن دل
از خجلت خود آتش، چون آب نمیگردد
بیشوق شنیدن حرف، از دل بزبان ناید
[...]
۶ بیت