×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۶۸
ز گریه گشت مرا دیده ی خراب سفید
به رنگ گل که شود در میان آب سفید
برابری به مه من نمی کند هرگز
چنین خوش است ادب، روی آفتاب سفید!
صفای سوختگی بین و فیض آتش عشق
[...]
۶ بیت