×
جویای تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۷۲
درویشیم به حشمت دارا برابر است
فقرم به پادشاهی دنیا برابر ا ست
آنجا که عشق شور به بحر دل افکند
یک قطرهٔ سرشک به دریا برابر است
وحشت مرا به عالم دیگر فکنده است
[...]
۶ بیت