×
واعظ قزوینی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۶۷
نیی کریم، ز فیض آب تا نمیگردی
چو آفتاب جهانتاب تا نمیگردی
ز شرم طاعت خود آب شو، که بی ثمر است
بپای نخل دعا آب تا نمیگردی
ز فیض بندگی حق نمیشوی لبریز
[...]
۵ بیت