×
جویای تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹۳۹
شب پا نهد چو مست می ناب بر زمین
ریزد ز نقش پا گل مهتاب بر زمین
پر گرد کلفت است ز بس سینه، می رود
اشک از دلم به دیده چو سیلاب بر زمین
بحریست موجزن سر کویش ز بس افتاد
[...]
۴ بیت