دادار جهان اگر دو بودی نه یکی

دادار بدی و لشکرستان ذکی

همه را با رماح خطی شغل

همه را با سیوف هندی کار

رخش در زیرشان چو غران شیر

نیزه در دستشان چو پیچان مار

بفرمود تا رخش را زین کنند

دم اندر دم نای رویین کنند

یغوص البحر من طلب اللألی

و من رام العلی سهر الیالی

بفرمود تا نعل را نو کنند

زمین پر نفیر روارو کنند

آن‌ها که جهان به کام دل خوش خوردند

بر رقعه عمر چرب دستی کردند

زآن گونه که آمدند اکنون رفتند

نه هیچ ببردند نه هیچ آوردند