و الرّزق تطلع من رفاهة قاعد

کطلوعه من سعی آخر طالب

و کلّ مصیبة نزلت بقوم

سیأتی بعد شدّتها رخاء

کدام محنت دیدی که آن بماند مقیم

کدام نعمت دیدی که آن نیافت زوال

بقیت فنجم الفضل لولاک افل

و لیس لدین اللّه غیرک کافل

نرکب امالنا الی ملک

نأخذ من ماله و من ادبه

قلمش پر کنوز اسکندر

سخنش پر رموز افلاطون

فکرتش علمخانه شبلی

منطقش وعظنامه ذوالنون

پرده‌دوز محلت عامش

[...]

فأقرب من تحدیدها ردّ فائت

و ایسر من احصائها القطر و الرّمل

و تذکّر الأوطان امر فادح

و تشوّق الأخوان خطب فاجع

عشق تو ز سینه رُفتنی نیست

واین دیده ز هجر خفتنی نیست

رازی که مراست با غم تو

دانستی است و گفتی نیست

و للسر منی موضع لا یناله

ندیم و لایفضی الیه شراب

امّلتهم ثمّ تأمّلتهم

فلاح لی ان لیس فیهم فلاح

انّی و تجربتی لأحمد بعد ما

جرّبت فی خلواته اخلاقه

کمعید شکّ فی خرا قد شمّه

و اراد معرفة الیقین فذاقه

یاران همه رفتند و من ار کس بدمی

از پیش برفتمی نه از پس بدمی

انی وصلت بنفس مات اکثرها

و لیتنی عشت منها بالّذی فضلا

اللّه اکبر جاء الحقّ فأستمعوا

و أنصتوا و اصیخوا و اسمعوه و عوا

کار جهان ساخته‌است کام امل حاصل است

هیچ بهانه نماند شاه جهان عادل است

با دل گفتم که حیله نغز اندیش

تا رسته شوی ز عشق این کافرکیش

و کم همّ نضوان یطیر مع الصّبا

الی الشّام لو لا حبسه بعقال

چنان نیکو نیامد رنگم از دست

که پایم تیز باید اندر او بست

أ أطرح المجد عن کتفی و اطّلبه

و اترک الغیث فی غمدی و انتجع