ملک را شاه ظالم پردل

به ز سلطان عاجز عادل

داد کس شاه عاجز با داد

نتواند ستد نداند داد

دل شه چون ز عجز خونابه است

[...]

و عقب هذا الرش سیل دافع

و وراء هذا النبت روض یافع

چو خواهد بود روز برف و باران

پدید آید نشان از بامدادان

الله اکلبر لاح الصبح للساری

و اعطی القوس باری ایما باری

بر تو شب اندیشه سرآمد آخر

خورشید تمنات برآمد آخر

قاد الجیوش لخمش عشره حجه

ولداته عن ذاک فی الاشغال

قعدت بهم هماتهم وسمت به

همم الملوک و سوره الابطال

بوده میان خیل و حشم سرور و امیر

[...]

کالشمس الا انها لا تکسف

و البدر الا انها لا تغرب

محمد خلق و یوسف روی و موسی دست و عیسی دم

سکندر ملک و خضر الهام و آصف رای و جم فرمان

المعی یری باول رای

آخر الامر من ورا المغیب

در دل آسمان به دیده وهم

دیده رایش مسیر سر قدر

در شب شک شده به راه یقین

[...]

تیری که عدو بدو داد پاسخ شاه

آمد به نظاره رخ فرخ شاه

وآورد کلید قلعه و پیش کشید

شکرانه بوسه‌ای که زد بر رخ شاه

و الفتح من رب السماء مناله

[...]

قتل العدی بالصّفح عن هفواتهم

و الصّفح فی عنق العدوّ صفیح

عفو کآن هست اصل دین‌داری

از برای چه روز می‌داری

تو ظفر خواستی خدایت داد

[...]

شه چو بر تخت سلطنت بنشست

دست او پای ظلم را بشکست

فتنه در خواب شد ز صولت او

عدل بیدار شد ز دولت او

شد ز انصاف شاه شاه‌تبار

[...]

آن چه یک پیرزن کند به سحر

نکند صد هزار تیر و تبر

ای بسا رایت عدوشکنان

سرنگون از دعای پیر زنان

آن که دارد به داد و دین عالم

[...]

شاه غمخوار نایب خرد است

شاه خون‌خوار شاه نیست دد است

شاه با رافت آشنا باشد

متهور چه پادشا باشد

هر که او بی‌گناه ترساند

[...]

شرک العقول و نزهة ما مثلها

للمطمئن و عقلة المستوفز

ان طال لم یملل و ان هی او جزت

ود المحدث انّها لم توجز

طوطی لبش چو در شکر آویزد

[...]

مغامس حسرب ما تزال جیاده

مطلحة منها حسیر و ظالع

جدیر بان ینسق عن ضوء وجهه

ضبابة نقع تحته الموت ناقع

و ان یهزم الصفّ الکثیف بطعنة

[...]

وقف و ما فی الموت شک لواقف

کانک فی جفن الردی و هو نائم

تمر بک الابطال کلمی هزیمه

و وجهک و وضاح و ثغرک باسم

ای ز تیغ تو در سر افرازی

[...]

رات عزماتی و فرط انکماشی

و طول التّململ فوق الفراش

فقالت اراک اخا همّة

ستبلغها فتری ذا انتعاش

فهلّا اقمت و لم تغترب

[...]

علی خیر اوقات الزّمان لتأتی

علی الطّائر المیمون و البرکات

قدمت فقرّت بالقدوم عیوننا

و قد کن ایّام النّوی قرحات

گر زآمدن یار خبر داشتمی

[...]

اذا المرء لم یرض ما امکنه

و لم یأت من امره ازینه

فدعه فقد ساء تدبیره

سیضحک یوما و یبکی سنة

ابشر بما تهوی فجدّک غالب

و الدّهر منقاد لأمرک طائع

در دولت تو فتح ممالک تمام شد

کام جهان بران که جهانت به کام شد

هر گردنی که از خط حکم تو سرکشید

[...]

بکن آ« چه خواهی به فردا به گاه

درآید رکاب شهنشه ز راه

و کلّ النّائبات اذا تناهت

فموصول بها فرج قریب

گربه باشد به کار زار دلیر

تا نبیند کشیده پنجه شیر

سیل اگر سنگ را بگرداند

چون به دریا رسد فروماند

هر که مشت کسان نخورده بود

[...]