ملک را شاه ظالم پردل

به ز سلطان عاجز عادل

داد کس شاه عاجز با داد

نتواند ستد نداند داد

دل شه چون ز عجز خونابه است

[...]

الله اکلبر لاح الصبح للساری

و اعطی القوس باری ایما باری

بر تو شب اندیشه سرآمد آخر

خورشید تمنات برآمد آخر

و عقب هذا الرش سیل دافع

و وراء هذا النبت روض یافع

چو خواهد بود روز برف و باران

پدید آید نشان از بامدادان

و قلدوا امرکم لله درکم

رحب الذراع بامر الحرب مضطلعا

لا مترفا ان رخاء العیش ساعده

و لا اذا عض مکروه به خشعا

ما زال یحلب در العیش استطره

[...]

شرف تتابع کابرا عن کابر

کالرمح انبوبا علی انبوب

اساد ملحمة فان سکن الوغی

کانوا بدور اسره و منابر

تیری که عدو بدو داد پاسخ شاه

آمد به نظاره رخ فرخ شاه

وآورد کلید قلعه و پیش کشید

شکرانه بوسه‌ای که زد بر رخ شاه

و الفتح من رب السماء مناله

[...]

کالشمس الا انها لا تکسف

و البدر الا انها لا تغرب

محمد خلق و یوسف روی و موسی دست و عیسی دم

سکندر ملک و خضر الهام و آصف رای و جم فرمان

قاد الجیوش لخمش عشره حجه

ولداته عن ذاک فی الاشغال

قعدت بهم هماتهم وسمت به

همم الملوک و سوره الابطال

بوده میان خیل و حشم سرور و امیر

[...]

المعی یری باول رای

آخر الامر من ورا المغیب

در دل آسمان به دیده وهم

دیده رایش مسیر سر قدر

در شب شک شده به راه یقین

[...]

اقل نو الیه لزواره الندی

و اقتل سیفیه لأعدائه الرعب

ای چشمه احسان کرمت یاران را

وای درگه تو قبله جهانداران را

از دوستی تو مر کم آزاران را

عفو تو شفیع شد گنه‌کاران را

حدث یوقره الحجی فکانه

اخذ لو قار من المشیب الکامل

قتل العدی بالصّفح عن هفواتهم

و الصّفح فی عنق العدوّ صفیح

عفو کآن هست اصل دین‌داری

از برای چه روز می‌داری

تو ظفر خواستی خدایت داد

[...]

شاه غمخوار نایب خرد است

شاه خون‌خوار شاه نیست دد است

شاه با رافت آشنا باشد

متهور چه پادشا باشد

هر که او بی‌گناه ترساند

[...]

سنان سینه شرک است و حق ممهد کرد

به حسن تقویت او قواعد اسلام

عقاب اوج سیاست که کرد انصافش

سواد دیده باز آشیان فرخ حمام

ز فر ملکت او خیره خاطر برجیس

[...]

ساس البلاد فما یعیث بأرضه

سرحانها متلطّما بطلّی الطّلا

شرک العقول و نزهة ما مثلها

للمطمئن و عقلة المستوفز

ان طال لم یملل و ان هی او جزت

ود المحدث انّها لم توجز

طوطی لبش چو در شکر آویزد

[...]

و ضعیفة فاذا اصابت فرصة

قتلت کذلک قدرة الضّعفاء

عن المرء لا تسأل و ابصر قرینه

کلّ قرین بالمقارن یقتدی