خوبی از هر کس که بینی شکر حق را دان صواب

بر کتان‌بافنده واجب شد دعای آفتاب

همین بس است به عالم دلیل مستی دوست

که هر چه هست به عالم دلیل هستی اوست

بس که از هر آرزو شد عقده‌ای حاصل مرا

رشته طول امل یک عقده شد در دل مرا

چه سود ای شیخ از این دکان رنگین

عمل گر نیستت برخیز و برچین

لبی که لب ز دعا بست بسته شد در او

سری که سجده ندانست خاک بر سر او

بر خوان چرخ نیست به جز چند کاسه خون

این هم غنیمت است از این کاسه سرنگون

بنده اندر بندگی گر نارس است

چون خدایی از تو می‌آید بس است

تا سلامت‌رو شوی ای راه‌رو

آیت الکرسی بخوان و راه رو