چشم باز و گوش بازو این عمی

حیرتم در چشم بندی خدا

جمله ادراکات بر خرهای لنگ

او سوار باد پران چون خدنگ

نیست از زلف بتان مصلحت آزادی دل

مرغ پر ریخته را دام پناهی دگر است

پیش یوسف دعوی خوبی مکن

جز نیاز و آه یعقوبی مکن

ناز را روئی بباید همچو ورد

چون نداری گرد بد خوئی مگرد

سرد باشد چشم نابینا و باز

[...]

نکته عشق نمودم به تو هان سهو مکن

ورنه تا بنگری از دایره بیرون باشی

گر زینهارت آرزو زی رایت سردار چم

زن‌قحبه کشتن کیش کن، زن‌قحبه گشتن تا به کی؟

داده فرمانم به دوری آه یارب چون کنم

بردن فرمان غلط نابردن فرمان غلط

نافه زلفی و آئینه جامی کافی است

نه مرا چون دگران دعوی چین تا حلب است

راست گویم نه درین واقعه حافظ تنهاست

به کشتن آمده بود آنکه مدعی پنداشت

که رحمتیش مگر بر اسیر می آید

چو دست از همه حیلتی در گسست

حلال است بردن به شمشیر دست

اظهار عجر پیش ستم باره سود نیست

اشک کباب باعث طغیان آتش است

آنکه صلحش هزار خون ریزد

تا چه خیزد اگر به جنگ آید

فرشته ای است بر این بام لاجورد حصار

که پیش آرزوی بیدلان کشد دیوار

جز آنکه به مغلوبه شوم کشته چه تدبیر

صف بسته سپاه مژه و من تن تنها

کرد آنچه در اطراف جهان بود حواله

دیگر نه به من عمه بجا ماند و نه خاله

ناله عاشق به گوش مردم دنیا

بانگ مسلمانی و دیار فرنگ است

این آذر نیران لهب افروخته اوست

وین فتنه انگیخته آموخته اوست

بی سر و پا می رویم تا به کجا سرنهیم

بارگی شاه شد گردن مادر کمند

ام النسا ببین که چه بیداد کرده ای

و از کین چها در این ستم آباد کرده ای

کشتی مرا که زنده کنی زاده عزیز

بنگر که را به قتل که دلشاد کرده ای

در عزل این غلام و به اخراج این کنیز

[...]