آبرو گر بایدت سرگشته چون خاشاک باش
طره هر موج دریا گو خم فتراک باش
کعبه مقصود خواهی خاکساری پیشه کن
همچو نقش پا در این ره دلنشین خاک باش
بی جراحت سینه آیینه از بی جوهری است
بهر زخم تیغ چون گوهر گریبان چاک باش
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آبرو گر بایدت سرگشته چون خاشاک باش
طره هر موج دریا گو خم فتراک باش
کعبه مقصود خواهی خاکساری پیشه کن
همچو نقش پا در این ره دلنشین خاک باش
بی جراحت سینه آیینه از بی جوهری است
بهر زخم تیغ چون گوهر گریبان چاک باش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تصویرسازی از خویشتن و جایگاه انسان در برابر مسائل زندگی میپردازد. او توصیه میکند که برای حفظ آبرو باید در عین بیخبری و سادگی، مانند خاشاک و در پناه موجهای دریا قرار گرفت. همچنین، در جستجوی کعبه (مقصود)، سرسپردگی و خاکساری را برمیگزیند و به اهمیت زخمها و تجربیات زندگی اشاره میکند که از طریق آنها میتوان به ارزش و زیبایی دست یافت. به طور کلی، شعر به تذکر و تأمل دربارهٔ جایگاه انسان، سادگی و نقش زخمها در شکلگیری شخصیت میپردازد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی آبرو و اعتبار داشته باشی، باید مانند برگ خشک دریاچهای باشی که به هر طرف میچرخد و میرقصد. در این صورت، خود را با تغییرات و نوسانات محیط وفق بده و بیخانمان و بیطرف باقی نمان.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به کعبه (محل عبادت) نزدیک شوی، باید humildity و تواضع داشته باشی. مانند ردپایی که بر روی زمین میماند، در این مسیر دلنشین با فروتنی و خاکساری حضور داشته باش.
هوش مصنوعی: سینهای که زخم نشده، مانند آیینه است که به خاطر خالی بودنش هیچ جلوهای ندارد. اما هنگامی که زخم تیغی به گوهر برخورد کند، مانند گریبان چاک میشود و زیباییاش نمایان میگردد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گویمت پندی همه گوش و تمام ادراک باش
خواستی در چشم دشمن خاک باشی خاک باش
خون دل را نعمت الوان شمار و شکر کن
گو دل دشمن ز حسرتهای رنگین چاک باش
دامن عیسی در آغوش ملایک جا گرفت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.