هوش مصنوعی: در این شعر، غلامی به کناری جوی آب میرود و آب جوی او را میبرد. در حالی که او هر بار ماهی را با دامش میگرفت، این بار ماهی دام او را میبرد. به نوعی، این شعر اشاره به تغییرات و ناپایداری زندگی دارد.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است میتوانید آن را ویرایش کنید.
علی اصغر در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۹ نوشته:
به راستی که سعدی، فرمانروای ملک سخن است. از خواندن شعر فوق به وجد آمدم؛ بسیار پرمعنا و قابل تامل است. به نظرم مفهوم شعر این است که: بدون داشتن توانایی انجام کاری، مخصوصاً اعمال خطرناک، نباید به انجام آن مبادرت نمود، چرا که موجب تباهی انسان می گردد.
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، غلامی به کناری جوی آب میرود و آب جوی او را میبرد. در حالی که او هر بار ماهی را با دامش میگرفت، این بار ماهی دام او را میبرد. به نوعی، این شعر اشاره به تغییرات و ناپایداری زندگی دارد.
یک غلام به کنار رودخانه رفت تا آب بیاورد؛ اما آب رود او را برد.
هر بار با دام، ماهی به دست میآمد؛ اما این بار ماهی فرار کرد و دام را هم با خودش برد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شد غلامی که آب جوی آرد
جوی آب آمد و غلام ببرد!
دام هر بار ماهی آوردی
ماهی این بار رفت و دام ببرد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.