مقتدای جهان مجیرالدین

ای هنر را به خاطرات سوگند

شرع را نطق تو نکو حامی

طبع را مدح تو خلف فرزند

تا ثنای تو نگسلد شب و روز

نثر بر نظم می‌کنم پیوند

آن عتابی که کرده‌ای خوارزم

که دلم شد ز دیگران دربند

دیرتر می‌رسد عجب نبود

زآن که خوارزمیان گران‌ترکند