جوانی خار کن بر خار میخفت
کسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
مرا تا خار دامن گیر گشتست
گل اندر خاطرم کمتر گذشتست
ز خاری هر که او پیوند بیند
همان بهتر که: گل دیگر نچیند
به تنهایی مرا خاری تمامست
وصال گل به انبازی حرامست
درین بستان گل رنگین چه جویی؟
که دارد حسن او داغ دو رویی
اگر خاری کند وقت ترا خوش
بر افشان دامن گل را به آتش
ز گل رویان تر دامن چه جویی؟
که بر هرکس بخندد از دو رویی
بتان بیوفا خود را پرستند
دلیران این چنین بتها شکستند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، جوانی خارکن که بر خار خوابیده است، گلی را که بر سرش ریختهاند نمیپذیرد. او دلبستگی به خارِ وفادار و یگانه را بر گلِ زیبا ولی همگانی و دورو برتری میدهد. شاعر از این تمثیل نتیجه میگیرد که عاشق باید از زیبارویان بیوفا و خودپرست دل بکند و به معشوق یکدل و بیشریک بسنده کند.
هوش مصنوعی: جوانی خارکن روی بستری از خار خوابیده بود. کسی گلی روی سرش ریخت و آن جوان در پاسخ چنین گفت.
هوش مصنوعی: از وقتی که خار به دامنم آویخته و دلبستهٔ آن شدهام، گل کمتر به یادم آمده است.
هوش مصنوعی: هر کس با خاری پیوند و دلبستگی یافت، بهتر است دیگر سراغ چیدن گل نرود و به همان وفادار بماند.
هوش مصنوعی: خاری که تنها از آنِ من باشد برایم بس است. وصال گلی که دیگران هم در آن شریکاند بر من حرام است.
هوش مصنوعی: در این باغ دنبال گل رنگارنگ نگرد، زیرا زیبایی گل نشان دورویی دارد.
هوش مصنوعی: اگر خاری حال تو را خوش میکند، دامن گل را در آتش بیفکن و از آن دست بکش.
هوش مصنوعی: از زیبارویانِ آلودهدامن و ناپاک چه میخواهی؟ آنان از دورویی به روی هر کسی لبخند میزنند.
هوش مصنوعی: معشوقان بیوفا تنها خود را میپرستند. مردان دلیر چنین بتهایی را شکستهاند و از آنها دل کندهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.