|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: پیک معشوق نامهای برای عاشق میآورد که به جای مهربانی سراسر سرزنش و تندی است. عاشق از آن نامه درمییابد که معشوق خودکامه به او بیاعتنا و از او فارغ است. پس با دل خود سخن میگوید و آن را به بریدن امید و دست کشیدن از این عشق فرا میخواند، چون معشوق بیوفا دیگر سر پیوند ندارد.
هوش مصنوعی: وقتی پیک معشوق نامه را آورد، عاشق از شدت اندوه جامهٔ خود را پاره کرد.
هوش مصنوعی: در نامه سلامی دید که از هر مهر و سلامتی به دور بود، و سخنی که سراسر دعوا و سرزنش بود.
هوش مصنوعی: از نوشتههای نامهٔ معشوق فهمید که معشوقِ خودرأی و خودخواه از او فارغ و بیخیال است و پروایی به او ندارد.
هوش مصنوعی: عاشق به دل خود گفت: از این کار و این امید دست بکش و طمع ببُر، و اینهمه بر خودت ستم و رنج روا مدار.
هوش مصنوعی: دل آن معشوق بیوفا در بند و گرفتار ما نیست و دیگر قصد پیوستن و وصل با ما را ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.