از مردم این مرحله دلساز نبینی
در طارم این قبه هم آواز نبینی
تا کی زن و فرزند و برادر؟ که ازین قوم
جز خانه برو خانه برانداز نبینی
زان عالم و از لذت آن چاشنیی جوی
سهلست گر آن نعمت و آن ناز نبینی
فردا اگر از کلی احوال بپرسند
آن روز کسی را تو سرافراز نبینی
رازیست درین جنبش و آرام،ولیکن
ترسم که تو خود نیک درین راز نبینی
کاری بکن، ای خواجه، که این صورت زیبا
پیوسته برین صورت و این ساز نبینی
ای اوحدی ، این عمر به افسوس مکن خرج
کین عمر چو بگذشت دگر باز نبینی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل اندرزی است دربارهٔ بیوفایی دنیا و مردم آن. شاعر میگوید از اهل این جهان و حتی خویشان امید همدلی نداشته باش و به لذت جهان دیگر روی بیاور. سپس از روز بازخواست و راز نهفته در گردش جهان و ناپایداری زیبایی سخن میگوید و در پایان خود را به غنیمت شمردن عمر گذرا فرا میخواند.
هوش مصنوعی: از مردمان این منزلِ دنیا کسی را نمییابی که دلنواز و سازگار باشد، و زیر این گنبد آسمان همدم و همآوازی پیدا نمیکنی.
هوش مصنوعی: تا کی دل به زن و فرزند و برادر میبندی؟ از این گروه چیزی جز ویرانکردن خانه و برباد دادن زندگیات نخواهی دید.
هوش مصنوعی: از آن جهان دیگر و لذت معنوی آن، دستکم چشیدنی و بهرهای اندک بجوی؛ اگر به تمامی آن نعمت و ناز نرسی، باکی نیست.
هوش مصنوعی: فردای قیامت که از همهٔ کارها و احوال بازخواست کنند، در آن روز هیچکس را سربلند و سرافراز نخواهی دید.
هوش مصنوعی: در این گردش و آرامش جهان رازی نهفته است، اما میترسم که تو آن را درست درنیابی و نبینی.
هوش مصنوعی: ای سرور، کاری نیک انجام بده، زیرا این چهرهٔ زیبا و این ساز و سامان را همیشه بر همین حال نخواهی دید و از میان میرود.
هوش مصنوعی: شاعر خود را خطاب میکند: ای اوحدی، این عمر را به بیهودگی و حسرت خرج نکن، چون وقتی گذشت دیگر بازنمیگردد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.