حاصل از عشقت نمیبینم به جز غم خوردنی
پرورش مشکل توان کرد از چنین پروردنی
دوش فرمودی که خواهم کشتن آن شوریده را
از پس سالی عفالله! نیک یاد آوردنی
سر ز شمشیرت نمیپیچم، که اندر دین من
دولت تیزست شمشیری چنان در گردنی
گر هزارم بار خون دل بریزی حاکمی
از تو من آزار چون گیرم بهر آزردنی؟
ز آستانت بر نخواهم داشتن سر بعد ازین
هم سر کوی تو گر ناچار باشد مردنی
دل چنان خو کرد با رویت که تن با خاک پاک
راستی بیم هلاکست از چنان خو کردنی
اوحدی، گر آرزو داری که کام دل بری
ناگزیرت باشد از بار ملامت بردنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ عواطف و دردهای ناشی از عشق و جدایی است. شاعر از غم و مشقتی که در نتیجهٔ عشق خود متحمل شده، سخن میگوید و میگوید که حتی با وجود آزار و اذیت معشوق، نمیتواند از حب او جدا شود. او به این موضوع اشاره میکند که دست از سر معشوق برنمیدارد و به رغم همهٔ زخمها، همچنان به او وابسته است. در نهایت، شاعر به این نتیجه میرسد که برای رسیدن به آرزوهایش، باید بار ملامت و غم را بر دوش بکشد.
هوش مصنوعی: از عشق تو جز غم و اندوه نصیبم نمیشود، و نمیتوان با چنین تربیتی که تو فراهم کردهای، به خوبی کسی را پرورش داد.
هوش مصنوعی: دیشب گفتی که میخواهم آن دیوانه را بکشم، اما بعد از یک سال به یادش میافتم و از خدا میخواهم که او را ببخشد!
هوش مصنوعی: من از ضربهٔ شمشیر تو نمیگریزم، زیرا در دین من، دولت و قدرت به اندازهای تیز و برنده است که همانند شمشیری بر روی گردن من قرار دارد.
هوش مصنوعی: اگر هزار بار هم به خاطر درد دلی که دارم، اشک بریزی، هیچ حاکمی نمیتواند مرا آزار دهد؛ چون به خاطر آزردن من دلیلی برای آزار وجود ندارد.
هوش مصنوعی: بعد از این دیگر سرم را از درگاه تو بلند نمیکنم، حتی اگر برایم لازم باشد که جانم را از دست بدهم تا در کوی تو باقی بمانم.
هوش مصنوعی: دل آنچنان با چهرهٔ تو انس گرفته است که اگر بدن با خاک پاک هم آمیخته شود، از این انس و وابستگی به تو، خطر نابودی آن احساس میشود.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به آرزوی خود برسی و دل خود را به دست بیاوری، ناچار باید باری از سرزنش و ملامت را بر دوش بکشی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
کس نمی آید به این غمخانه غیر از مردنی
تلخی ایام بنگر، کام دل از وی مجوی
بحر پرآب است، اما نیست آبش خوردنی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.