گنجور

 

mouse با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

format_list_numbered_rtl حذف شماره‌ها | وزن: متفعلن متفعلن متفعلن متفعلن | search شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: سیاوش جعفری | linkرونوشت نشانی | content_copyرونوشت متن | share

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

music_note معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

photo_camera پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، support راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

فرهاد در ‫۱ سال قبل، دو شنبه ۷ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۱ نوشته:

وزن شعر متعلتن متعلتن متعلتن

 

شکرانه در ‫۱۱ ماه قبل، دو شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۵۹ نوشته:

وزن شعر: فعلت فع فعلت فع فعلت فع

 

Maryam در ‫۵ ماه قبل، جمعه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۶ نوشته:

اولا که کلا ابیات اشتباه نوشته شده. درستش اینه: شکرک از آن دو لبک تو بچنم اگر تو گله کنی به سرک تو که بزنمت به پدر اگر تو گله کنی
بر وزن مُتَفعَلُن مُتَفعَلُن مُتَفعَلُن مُتَفعَلُن

 

احمد ترکمان در ‫۵ ماه قبل، جمعه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۳ نوشته:

چند به ناز پرورم مهر بتان سنگدل
یاد پدر نمی‌کنند این پسران ناخلف
در این شعر حضرت حافظ بتان سنگدل همان خوبرویان هستند
که حضرت حافظ خودشو در جایگاه پدر قرار داده.ومیگه این خوبرویان
ناخلف چرا از پدر یادی نمیکنند!

 

حمیدرضا در ‫۴ ماه قبل، دو شنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۲۱ نوشته:

صورت اولیهٔ ضبط گنجور این بود:

«شکرک از آن دولبک تو بچنم اگر تویله کنی
پسرک تو کی بزنمت بپدر اگر گله کنی»

صورت حاضر و تصحیح شده بر اساس مقالهٔ «پیشنهادهایی در اصلاح چند بیت ازدیوان عنصری» به قلم خانم راضیه آبادیان و بر اساس این قسمت از مقاله جایگزین شده است:

ص 352، بیت 3333:
شکرک از آن دو لبک تو بچنم اگر تو یله کنی
پسرک تو کی بزنمت بودر اگر گلـه کنی
 این بیت در چاپ قریب نیامده است.
معنی مصرع دوم روشن نیست.
گفتنی است که این بیت در رسم الخط المعجمِ شمس قیس چنین آمده است:
شکرک از آن دو لبک تو بجنم اکر تو یله کنی
بسرک تو کی بزنمت ببذر اکر تو کله کنی
(شمس قیس، 1362:11)
ظاهراً از آنجا که در این رسم‌الخط پذر ( =پدر )به صورت بذر، اگر به صورت اکر، گله به صورت کله، و چنم به صورت جنم آمده است، مصحح گمان برده‌است که بسرک هم باید پسرک باشد، چه در این صورت با پدر هم تناسب برقرار میشود .امّا بسرک تو یا به سرک تو یعنی سوگند به سر تو؛ به سر تو سوگند که اگر به پدرت [از من ] گله کنی، تو را میزنم.
همچنین وزن مصرع نخست و دوم با هم فرق دارند؛ مصرع دوم یک هجای کوتاه برای تکمیل وزن لازم دارد .و آن واژهٔ «تو»است که از مصراع دوم جا افتاده است.
پس این ضبط زیر بر ضبط دبیرسیاقی ترجیح دارد:
شکرک از آن دو لبک تو بچنم اگر تو یله کنی
بسرک (به سرک )تو کی بزنمت به پدر اگر تو گله کنی
صورت درست را در چاپهای دیگری از المعجم نیز میتوان دید.

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.