گنجور



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

یاسر حسن کریمی نوشته:

با سلام معنی این ها را پیدا کنید مگر نه روی آنها همه جا هست

👆☹

شمس الحق نوشته:

جناب کریمی سلام برشما
چرا اینهمه مبهم !! مقصودتان از این ها و آن ها چبست . معنی شعر بسیار آسانست . مولوی دربیت اول این رباعی بسادگی بیت اول مثنویش را تکرار میکند و خود را همان [ نی ] کذایی می بیند که از خود سخن نمیگوید و هرچه درآن بدمند بیرون میدهد و گویی کسی در دهان اوست که از زبان او سخن میگوید . بیت دوم بار معنی ای دیگری اما درهمان راستا در خود دارد و تن خود را که جای دیگر وبارها چون قفسی برای جان خود میداند ، این بار تلطیف شده نه قفس که پیرهنی می بیند از برای جان خویش که این جان ذره ای از روح خدایتعالیست که متکثر شده و او صاحب آنرا می جوید که جز حضرت حق نباشد .

👆☹

سیروس شاملو نوشته:

به هیچ وجه مولوی در این رباعی از خداوند سخنی نکفته است . اگر می گفت احتیاجی به تاویل نداشت! آن گه روان اش در کالبد (پیراهن شاعر) دویده است و شاعر از زبان او می گوید شمس تبریزی است که به دست مریدان معتقد به شاعر (و در نهایت بی اعتقاد به او به قتل رسید) .

👆☹

مهدی تیموری نوشته:

دوستان همه در اشتباهید برای فهم آنچه مولانا از آن سخن میگوید کتاب نیروی حال اثر اکهارت تول را مطالعه نمایید وان وقت خواهید فهمید منی که مولانا از آن سخن میگوید چیست و کیست

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.