گنجور

 
 

با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکی‌درج
تعداد ابیات: ۲
خلاصه

هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که او را به وسوسه‌های نفس خود واگذار نکند و به جز خود خداوند با چیز دیگری نیامیزد. او از خدا می‌خواهد که با او به گونه‌ای رفتار کند که از نفس خود دور شود و فقط به جوهره‌ی واقعی خود که به خداوند مربوط است برگردد.

 اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.
برگردان به زبان ساده

# یارب تو مرا به نفس طناز مده

با هر چه به جز تست مرا ساز مده

هوش مصنوعی: ای خدا، تو مرا به زیبایی‌های فریبنده متصل نکن و نگذار هیچ چیزی غیر از تو مرا تحت تأثیر قرار دهد.

 اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

# من در تو گریزان شدم از فتنهٔ خویش

من آن توام مرا به من باز مده

هوش مصنوعی: من از درد و مشکلات خودم به تو پناه آورده‌ام و در تو محو شده‌ام. من در واقع جزء تو هستم، اما خواهش می‌کنم که مرا به خودم برنگردانی.

 اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.
رونوشت متن رونوشت نشانی نمای مشابه کتابهای چاپی (فقط رایانه)
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۱ به خوانش فاطمه زندی
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
فعال یا غیرفعال‌سازی قفل متن روی خوانش من بخوانم
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
رهی معیری
رهی معیری » رباعیها » افسونگر

یا عافیت از چشم فسون‌سازم ده

یا آن که زبان شکوه‌پردازم ده

یا درد و غمی که داده‌ای بازش گیر

یا جان و دلی که برده‌ای بازم ده

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
بارگذاری روند بازدیدها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها

مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین

تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...

شایان در ‫۱۲ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۰۰ نوشته:

خیلی حرف داره این دوبیت
پیشنهاد میکنم با چشم بسته خونده بشه

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
شادمان در ‫۸ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۸ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۴۴ نوشته:

شاعر در ابتدا از پروردگار درخواست میکند که او را گرفتارِ طناز و افسونگر و دلبرانِ عشق مجازی نکند و سپس طالب ناسازگاری و سازناطلبی در قبال اغیار و جزپروردگاران میشود سپس از انگیزه‌ی گریزان گشتنش در وجود پروردگار ، پرده برمیدارد و آن را گریزشِ از فتنِ نفس خوانده و سرانجام با تذکر این نکته که بنده از آنِ مولای خودست ، خواستار پس نزدنِ این پناه‌طلبی میشود.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
محمد سعید در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۵۹ نوشته:

منظور از نفس طناز، دلبران و افسونگران خارجی نیست بلکه منظور نفس خود آدمی یا همان ایگو می باشد. در واقع مولانا به این حقیقت والا پی برده است که ریشه تمامی رنج ها در نفس انسان نهفته است نفسی که حائلی است در برابر تابش نور آرامش بخش الهی و اتصال عاشق و معشوق.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
امیر نصر در ‫۲ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۴۵ نوشته:

سلام

نفس مراتب مختلفی دارد 

نفس اماره

نفس لوامه

نفس مطمئنه 

نفس ...

نفس دو روی سکه دارد یک روی آن به جانب روح و یک روی آن به جانب جسم است اما آن مرتبه آن که روی به جسم دارد طناز و خودپرست و آسایش طلب و دنیایی و کثرت گرا است و مرتبه دیگرش که نظر به روح دارد صعود کننده به سمت خدا، وحدت، و نور است 

حال مولانا میگه یار رب تو مرا به نفس طناز مده منظور مرا از این سو خلاص کن تا به سوی توی بگریزم  در واقع به واسطه همین نفس است که اینگونه در انسان جمع اضداد وجود دارد

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
سید مختار رحیمی در ‫۲ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۴۶ نوشته:

الهی لا تکلنی الی نفسی طرفه عین ابدا

معبودا مر به اندازه چشم بهم زدنی به خودم وامگذار

ففروا الی الله (آیه ۵۰ سوره ذاریات) و همچنین  نقشه راه « والیه راجعون» فرار از بد کرداری های نفس (سرکش اماره ) به کردار نیک خلق و خوی الهی ، تخلق به اخلاق الله ، هجرتی مقدس از خود دون دنیوی به محضر خدای تعالی شأنه

والرجز فاهجر (آیه ۵سوره مدثر) و از پلیدی هجرت کن

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
سید مختار رحیمی در ‫۱ سال قبل، جمعه ۱۴ شهریور ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۵۵ نوشته:

هجرت از دنیای دون ( down)من ذهنی ، همان« من» که هوای نفس امر کننده به بدی را «اله» خود قرار داده ( من اتخذ الهه هواه - آیه ۲۳ سوره جاثیه) به ملا اعلی محضر الله( جل جلاله )که با تعابیری مثل حریم عباد صاحب نفس مطمئنه ، جنت خلد پرهیزکاران از آن نامبرده می شود( آیات ۲۷-۳۰سوره فجر ) ،همان حریم امن الهی که سرشار از اطمینان قلبی ، فضیلت،و رحمت و به تبع آن  شادی و سرور است (آیه۵۸ سوره یونس) و حزن و اندوه گذشته و خوف وترس از آینده که مشخصه« من ذهنی» پرستنده گان است در آنجا وجود ندارد  . حرکتی صعودی از فرش تا عرش از« ظلمات وهم» به «نور فهم» از« عقل جزء» به «عقل کل» از «درکات» به «درجات » و به تعبیر آیه ۴۱ سوره نحل «و الذین هاجروا فی الله .... به محض تصمیم گیری و عزم سفر از نقطه شروع(دنیای من ذهنی) جایزه دارند تا خط پایانی( ورود به حریم امن الهی  ) که جایزه اکبر نام دارد همان گنج حضور 

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
مسعود صال مصلحیان در ‫۸ ماه قبل، شنبه ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۰:۲۹ نوشته:

توضیح بیت:

 

این ابیات  با بیانی عرفانی سروده شده‌اند، نجوا و مناجات قلبی مولانا است با معبود خویش. مولانا با زبانی پراحساس و استعاری، از خداوند طلب یاری و نگهداری می‌کند.

 

شرح و معنی:

 

· بیت اول:

  · "یارب تو مرا به نفس طناز مده": ای پروردگار، مرا به دستِ "نفس" (همان نیروی درونی که به سوی گناه و غفلت می‌کشد) بازیچه و فریبنده‌ات مسپار. "نفس طناز" کنایه از تمایلات و خواهش‌های نفسانی است که انسان را به بازی می‌گیرد و از راه راست منحرف می‌کند.

  · "با هر چه به جز تست مرا ساز مده": مرا با هر چیزی غیر از خودت (مثل دنیا، مال، مقام، هوای نفس) انس و الفت مده و سرگرم نکن. گویا شاعر می‌ترسد که دلش به جای خدا، به غیر خدا ببندد.

· بیت دوم:

  · "من در تو گریزان شدم از فتنهٔ خویش": من از "فتنهٔ خویش" (آشوب و فساد و گناهی که نفس اماره در درونم ایجاد می‌کند) به سوی تو پناه آورده‌ام. شاعر خود را در معرض فتنه‌ای بزرگ می‌بیند و تنها پناهگاهش را خدا می‌داند.

  · "من آن توام مرا به من باز مده": من از آنِ تو هستم (در تسلیم کامل هستم). مرا دوباره به دستِ "من"یتم (همان نفس اماره و وجود ناقص و خطاکار خودم) بازنگردان. این مصراع اوج درخواست و عجز عارف است. او از خدا می‌خواهد که او را حتی به خودش هم نسپارد، زیرا "خود" بودنش یعنی غرق در تمایلات و گناه. او تنها می‌خواهد در دریای رحمت الهی فنا شود.

 

درونمایه اصلی:

درونمایهٔ اصلی این ابیات، نیاز و عجز بنده در برابر خدا و خطر "نفس اماره" به عنوان بزرگ‌ترین دشمن درونی است. شاعر با شناخت از ضعف خود، تنها راه نجات را پناه بردن به خدا و قطع تعلق از همه‌چیز به جز او می‌داند. این مضامین به‌وضوح در عرفان اسلامی و اشعار عارفانی مانند مولانا، حافظ و سنایی دیده می‌شود.

 

سبک و صنایع ادبی:

 

· نداء (خطاب): "یارب" شروع کنندهٔ یک مناجات است.

· تشخیص (انسان‌انگاری): "نفس طناز"؛ دادن صفت "طناز" (بازیگوش) به نفس.

· تضاد: "تو" در مقابل "غیر تو"، "گریزان" در مقابل "فتنه".

· تکرار هنرمندانه: تکرار ضمیر "من" برای تأکید بر خودِ حقیقی و خودِ نفسی.

· ایهام: "ساز" هم می‌تواند به معنای انس دادن باشد و هم به معنای ساختن و پرداختن.

 

این اشعار بیانگر حالتی از "استغاثه" و "فنا" است که از مقامات سیر و سلوک عرفانی به شمار می‌رود.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.