|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از دلبر خود میخواهد که هر روز جلوهای نو و تازه از خود به نمایش بگذارد. او از دلبر میخواهد که با عشق و زیباییاش افکاری تازه در دل او ایجاد کند و او را مسحور کند. شاعر دلبر را چون پدر و مادر خود میداند و به او ارادت میورزد.
هوش مصنوعی: هر روز با طراوت و تازگی به ما میآیی، ای محبوب جان، و هر روز فکر تازهای را در دل و جانم جاری میسازی.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر از ساغر و نوشیدن دم و شوق به زندگی و لذتهای آن صحبت میکند و به والدین خود، یعنی پدر و مادرش، ارادت و محبت خود را ابراز میکند. شاعر با اشاره به زیباییهای زندگی و ساعتهای خوش، به ارتباط عمیق و نزدیک خود با خانوادهاش اشاره دارد و از آنها به عنوان منبعی از عشق و جان یاد میکند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.