|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به حالتی اشاره میکند که پس از رهایی از خودخواهی و وابستگی به دیگران، فرد میتواند از جمال الهی لذت ببرد. وقتی که شخص به مرحلهای از وجود رسیده که خود و دیگران را فراموش کرده، میتواند نسبت به حقایق الهی بیوقفه و آزادانه بپردازد و ندای الهی را در دل خود احساس کند. این اشاره به رهایی از قید و بندهای دنیوی و رسیدن به تعالی روحی دارد.
هوش مصنوعی: اگر بنده نیستی، میتوانی با آزادی کامل به آرزوهایت بپردازی و به طوری که میخواهی، به هدفهایت برسید.
هوش مصنوعی: وقتی از خود و دیگران رها شدی و به حالت بیخودی رسیدی، حالا وقت آن است که به صدای الهی گوش بدهی و از این آگاهی لذت ببری.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.