|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خنب‌های لایزالی جوش باد
باده نوشان ازل را نوش باد
تیزچشمان صفا را تا ابد
حلقه‌های عشق تو در گوش باد
دوش گفتم ساقیش را هوش دار
ساقیش گفتا مرا بی‌هوش باد
ای خدا از ساقیان بزم غیب
در دو عالم بانگ نوشانوش باد
عقل کل کو راز پوشاند همی
مست باد و راز بی‌روپوش باد
هر سحر همچون سحرگه بی‌حجاب
آفتاب حسن در آغوش باد
شمس تبریز ار چه پشتش سوی ماست
صد هزاران آفرین بر روش باد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف حال و هوای بزم عشق و مستی می‌پردازد و از باده‌ای که ازلی و بی‌پایان است، سخن می‌گوید. او به تیزچشمان اهل صفا اشاره می‌کند و حلقه‌های عشق را به باد می‌بندد. در اینجا، ساقی بزم، اگرچه بی‌هوش است، اما میسر است که رازهایی را فاش کند. شاعر علاوه بر تمجید از بزم غیبی و آفتاب حسن، به شمس تبریز اشاره می‌کند و او را ستایش می‌کند، حتی اگر به تمامی از ما دور باشد.
هوش مصنوعی: به یاد و خاطر ابدی، باده‌نوشان در آغاز، باده را با جان و دل بنوشند، زیرا نسیم و جریان باد همواره وجود دارد.
هوش مصنوعی: تیزچشمان صفا (چشمان پاک و روشن) تا همیشه در دل باد، آثار عشق تو را در خود دارند.
هوش مصنوعی: دیشب به ساقی گفتم حواسش را جمع کند، اما او جواب داد که بهتر است بی‌هوش و در غفلت بماند.
هوش مصنوعی: ای خدا، از آن ساقیانی که در بزم غیبی هستند، در هر دو دنیای محسوس و نامحسوس، سرود نوشیدن شراب را برپا کن.
هوش مصنوعی: عقل کل، یعنی عقل جامع و کامل، به طور پنهانی اسرار را مخفی کرده است و به همین دلیل، مستی و سرور برخاسته از طبیعت را می‌بیند، در حالی که خود رازهای نهفته را نشان نمی‌دهد.
هوش مصنوعی: هر صبح مانند سحرگاهی است که آفتاب زیبایی، بی‌پرده و بدون حجاب، در آغوش باد قرار می‌گیرد.
هوش مصنوعی: باوجود اینکه شمس تبریز به‌ظاهر به طرف ماست، اما در واقع از ما دور است و بر این دوری او صد هزاران بار بر روشنی‌اش درود می‌فرستم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
این شنیدی مو بمویت گوش باد
آب حیوانست خوردی نوش باد
یک سخن دارم دو عالم گوش باد
ساغر زهری کشیدم نوش باد
جلوه پیرا گشته دور از چشم بد
عالمی خمیازه آغوش باد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.