بخند بر همه عالم که جای خنده تو راست
که بندهٔ قد و ابروی تست هر کژ و راست
فتد به پای تو دولت نهد به پیش تو سر
که آدمی و پری در ره تو بیسر و پاست
پریر جان من از عشق سوی گلشن رفت
تو را ندید به گلشن دمی نشست و نخاست
برون دوید ز گلشن چو آب سجده کنان
که جویبار سعادت که اصل جاست کجاست
چو اهل دل ز دلم قصه تو بشنیدند
ز جمله نعره برآمد که مست دلبر ماست
پس آدمی و پری جمع گشت بر من و گفت
بده ز شرق نشانها که این دمت چو صباست
جفات نیز شکروار چاشنی دارد
زهی جفا که در او صد هزار گنج وفاست
قفا بداد و سفر کرد شمس تبریزی
بگو مرا تو که خورشید را چه رو و قفاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیبایی و عظمت محبوب میپردازد و با تاکید بر اینکه دنیا چگونه به خاطر حضور او جایی برای خنده دارد، هر چیز را در برابر او کوچکتر میبیند. او از عشق و شوقی سخن میگوید که حتی پری نیز به خاطر آن، گلشن را ترک کرده و در جستجوی محبوب میدود. همچنین، بیان میکند که اهل دل از شنیدن داستان عشق او به وجد آمده و مرا به جستجوی نشانههایی از محبوب دعوت میکنند. در انتها، شاعر به رفتن شمس تبریزی اشاره میکند و پرسش میکند که چرا خورشید، که نماد روشنی و عشق است، چنین دور شده است.
هوش مصنوعی: بخند به تمام دنیا، زیرا که دنیا شایستهٔ خندیدن تو است. تو بندهٔ زیبایی و جلال هستی که در صورت و قد و ابرویت نهفته است، حتی اگر دنیا در نظر تو معوج و ناهموار باشد.
هوش مصنوعی: دولت و ثروت به پای تو خواهد افتاد و در مقابل تو سر تسلیم مینهد، زیرا انسان و فرشته (پری) در مسیر عشق تو، بدون سر و بیخبر از خود هستند.
هوش مصنوعی: عشق پریر، جانِ من را به سوی باغ بهشت برد، اما او در آن باغ تو را ندید و لحظهای توقف نکرد.
هوش مصنوعی: دوست من به سرعت از گلشن خارج شد و همچون آب که به خاطر سجده کردن بر زمین میدود، به دنبال جویبار سعادت که منبع اصلی شادی و خوشبختی است، میگردد.
هوش مصنوعی: اهل دل وقتی قصهٔ عشق و حال و هوای من را دربارهٔ تو شنیدند، از شدت شوق و هیجان فریاد زدند که معشوق ما عاشقپیشه است و intoxicated (مست) شده است.
هوش مصنوعی: آدمیان و جنها به دور من جمع شدند و گفتند نشانههایی از شرق بده که بوی تو مانند باد صبا (باد خوش صبحگاهی) است.
هوش مصنوعی: جفا یعنی ستم یا بدی، حتی اگر به نظر ناپسند بیاید، ممکن است با جنبهای شیرین و لذتبخش همراه باشد. زهی جفا یعنی ای ستمی که با خود گنجینهای از وفا و خوبی دارد و بینظیر است. این فکر به خوبی نشان میدهد که در دل سختیها و ناملایمات میتوان نعمات و ارزشهایی پیدا کرد.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی سفر کرد و از من دور شد، حالا از تو میخواهم بپرسم که چه چیزی او را از من جدا کرده است و در واقع چه دلیلی دارد که به این سفر رفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ز راستی و بلندی که مر ترا بالاست
به وصفت اندر، معنی بلند گردد و راست
اگر بزرگی و جاه و جلال در درم است
ز کردگار بر آن مرد کم درم ستم است
نداد داد مرا چون نداد گربه مرا
تو را از اسپ و خر و گاو و گوسفند رمه است
یکی به تیم سپنجی همی نیابد جای
[...]
در قناعت و توفیق دین و مذهب راست
بروزگار تو ، ای فخر کاینات ، کراست؟
برون ز راه تو هر راه کاندر آفاقست
غریق بیم و امید و اسیر روی و ریاست
فزایش سخن و نکتۀ بدیع تو را
[...]
سرشک ابر به کردار لؤلؤ لالاست
نسیم باد به کردار عنبر ساراست
سپاه برف رمید و سپاه لاله رسید
خروش زاغ نشست و خروش فاخته خاست
به هر کجا نگری پیش چشم تو گهر است
[...]
بنظم و نثر کسی را گر افتخار سزاست
مرا سزاست که امروز نظم و نثر مراست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.