کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی
نیمشب بر بام مایی، تا کرمی طلبی
گه سیهپوش و عصا، که منم کالویروس
گه عمامه و نیزهٔ که غریبم عربی
هرچه هستی ای امیر، سخت مستی شیرگیر
هر زبان خواهی بگو، خسروا شیرین لبی
ارتمی آغاپسو، کایکاپر ترا
نور حقی یا حقی، یا فرشته یا نبی
چون غم دل میخورم، رحم بر دل میبرم
کای دل مسکین چرا در چنین تاب و تبی
دل همیگوید که:« تو از کجا من از کجا
من دلم تو قالبی، رو همیکن قالبی
پوستها را رنگها، مغزها را ذوقها
پوستها با مغزها کی کند هم مذهبی؟»
کالی میرا لییری، پوستن کالاستن
شب شما را روز شد، نیست شبها را شبی
اشکلفیس چلپی، انپا پیسوایلادو
سردهی کن لحظهٔ، زانک شیرین مشربی
من خمش کردم، مرا بیزبان تعلیم ده
آنچ ازو لرزد دل مشرقی و مغربی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ جستجوی حقیقت و شناخت درونی است. شاعر به تضادها و جنبههای مختلف وجود انسانی اشاره میکند و از حالتی به حالت دیگر میرود، گاه به سیاهپوشی و گاه به مظاهر قدرت و شکوه. او از دل مسکین خود میگوید که در تنگناهای زندگی تاب و تبی دارد و به سؤالاتی دربارهٔ هویت و ارتباطش با دیگران میپردازد. در نهایت، در پی درک عمیقتری از روابط و احساسات انسانی، از خدای خود میخواهد تا به او راه نشان دهد.
هوش مصنوعی: ای آقا و بزرگوار! نیمه شب بر بام ما هستی، تا اینکه کرم و مهربانی از ما بخواهی، همچون لباسی زیبا بر تن، که در آن درخشندگی و زیبایی میبینی.
هوش مصنوعی: گاهی سیاهپوش و عصا بهدست هستم، که به من مانند بیمار مینمایم، و گاهی با عمامه و نیزه در حال ظاهر شدن هستم، چونکه غریبی عربی هستم.
هوش مصنوعی: هرچه که هستی، ای امیر، به شدت غرق لذت و سرخوشی هستی. هر زبانی که بخواهی، میتوانی بگویی، ای خسروا (سلطانی)، اهل شیرینی و دلربایی.
هوش مصنوعی: تو را ای آغاپسو، که نماد نور حق هستی، چه بسا که فرشتهای یا نبیای (پیامبری) در حقیقت.
هوش مصنوعی: وقتی که غم دل را تحمل میکنم، بر حال دل بیچاره رحم میآورم. ای دلِ بینوا، چرا این قدر در سختی و تنگنا هستی؟
هوش مصنوعی: دل میگوید که: «تو از کجا آمدهای و من از کجا آمدهام؟ من دلم، تو را در خود دارم و تو هم به شکل و قالبی در آمدهای.
هوش مصنوعی: رنگ و ظاهر انسانها (پوستها) متفاوت است، اما در زیر این ظواهر، احساسات و تواناییهای مشترکی (مغزها) وجود دارد. در واقع، چطور میتوان گفت که ظاهر و باطن انسانها در یکستهاند و مانند هم هستند؟
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبای من، مانند ظاهری است که بر پوست مینشینند، اما حقیقت آن در باطن نهفته است. شب شما به روز تبدیل شد و دیگر شبها به حالت شب نیستند؛ یعنی حالتی تازه حاصل شده است.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از کسی میخواهد که به او در لحظات حساس زندگی یاد بدهد چگونه با شیرینی و زیبایی زندگی کند و از لذتها بهرهبرداری نماید. به عبارتی دیگر، درخواست میکند که به او آموزش دهد چگونه در مواجهه با چالشها، شیرینی و خوشی را پیدا کند.
هوش مصنوعی: من خود را خاموش کردهام، پس به من بیزبان آموزش بده آنچه که دل شرق و غرب را به تپش درآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.