گنجور

بخش ۱۴۷ - نشاندن پادشاه صوفیان عارف را پیش روی خویش تا چشمشان بدیشان روشن شود

 
مولوی
مولوی » مثنوی معنوی » دفتر اول
 

پادشاهان را چنان عادت بود

این شنیده باشی ار یادت بود

دست چپشان پهلوانان ایستند

زانک دل پهلوی چپ باشد ببند

مشرف و اهل قلم بر دست راست

زانک علم خط و ثبت آن دست راست

صوفیان را پیش رو موضع دهند

کاینهٔ جانند و ز آیینه بهند

سینه صیقلها زده در ذکر و فکر

تا پذیرد آینهٔ دل نقش بکر

هر که او از صلب فطرت خوب زاد

آینه در پیش او باید نهاد

عاشق آیینه باشد روی خوب

صیقل جان آمد و تقوی القلوب



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

رهام نوشته:

صلب واژه ایست پر کاربرد هم به معنی بردبار است و هم پشت و همچنین بر دار کردن

👆☹

رهام نوشته:

فطرت نیز هم به معنی شکافتن است از نوع طولی وهم به معنی آفریدن و آفرینش

👆☹

پیشنهاد آهنگهای مرتبط از Spotify